Gruundriß mit Baugeschichte

Pierwsza wzmianka o kościele św.Mikołaja w połączeniu z jego dzwonami pochodzi z roku 1263, o jego konstrukcji budowlannej nic nie jest nam bliżej wiadome. Natomiast zachowały się do dzisiał ówczesne fragmenty obmórowania w filarach łuków tryjumfalnych znajdujące się pomiędzy chórem a środkową nawą kościoła, które podobnie jak z opisu stanu rzeczy ówczesnych piedestałów zewnęcznych pod południowo-wschonim wolnostojącym filarem datowany jest pod koniec 13 wieku. W ten sposób zrekonstruowana jednonawowa budowla chóru, należy do radzyjów tych kościołów, które na początku 13-go wieku, poprzez nadanie praw kościelnych i upoważnień prawnych były podniesione do rangi probostw. Już w roku 1294 wspomniany jest proboszcz, który w 1308 objął w zastępstwie doleko idące godności i prawa biskupa Kamieńskiego. Z tym osiągnięte uprzywilejowania zostały w przebiegu 14 wieku dalej rozszerzone co doprowadziło do obszernej przebudowy. W latach 60-tych 14-go wieku zostały przekazane liczne wiadomości o zakupie kaplic, fundacji ołtarza i na intencje nabożenństwa. W ówczesnych czasach rozwinęła się Gryfia obok Stralsudu do drugiego co do wielkości miasta w księstwie pomorskim, jedynie w latach 1310 do 1362 odbyły sie pięciolrotnie dni hanzeatyczne. W zachodniej części ówczesnego chóru powstał pięciojarzmowy i przez rzędy ośmiorogowych głowic filarów przedzielający trójnawowy kościół halowy, który w zachodniej części został ograniczony poprzez równoczesną i w horyzontzalną zmianą glazury, którą rozpoczęto w podziemnej części wieżyc. Z rozpoczęciem budowy kościoła halowego rozwinąła się na południu Niemiec i w marchii Brandenburskiej innowacja przejmowania w kościołach miejskich do środka przeniesionych łuków odporowych, przez to można było umieścić w nawach bocznych mniej więcej jednakowo duże kaplice.

Unverblendeter Achteckpfeiler im nordwestlichen Kirchenschiff

Rzut pionowy zrealizowany w hali nawy głównej również w nowym chórze, który lekko schowany, zajduje się po drugiej stronie hali nawowej. Jego wzniesienie nastąpiło dopiero około roku 1385 o formie bazylijskiej pięciojarzmowej budowli w nawie środkowej z wysoko wznoszącym się prostym murem wschodnim, który zamyka nawę środkową, na którym wschodnie zakończenia naw środkowych wskośnie dochodzą. Jednym z powodów zmiany planów była prawdopodobnie intencja utworzenia z gryfowskiego probostwa fundacji albo kolegium katedralnego, któreby podkreślała odpowiednia architektura. Już zakończona w roku 1395, występująca w większości zwmianek piśmiennych z 1411 roku określany jako nowy chór ( novo choro), zostało potym przyznane prawo noszenia biretów klerykom w św.Mikołaju, który przywilej pzyznawano na zachodzie tylko w fundacjach katedralnych albo kolegiach.

Na początku 15-go wieku została również przebudowana hala główna. Arkady i ośmiorogowe głowice zostały po części dodane albo obmurowane do wysokości górnego sklepenia chóru. Potym dokonano zasklepienia w chórze i w nawie głównej, w ostatniej z licznymi gwiazdami na sklepieniach w nawach bocznych. Status kościoła kolegialnego nie został jednak przyznany pomimo fundacji kolegium duchownego około lat 1410/20 i zabiegów w kurii papieskiej. W przeciwieństwie budowla kościoła osiągnęła ze wzniesieniem drugiego i trzeciego piętra wieży jej do dzisiaj zachowanego pierworodnego widoku.

Założenie fundacji kalegialnej i Uniwersytetu – ukończenie budowy kościoła